Shloka 14
Śuka’s Nirveda: Vyāsa’s Admonition on Dharma, Impermanence, and ‘Imperishable Wealth’ (अक्षय-धन)
अनृशंस: शुचिर्दान्त: सत्यवागार्जवे स्थित: । योनिकर्मविशुद्धश्न पात्र स्याद् वेदविद् द्विज:
anṛśaṁsaḥ śucir dāntaḥ satyavāg ārjave sthitaḥ | yonikarmaviśuddhaś ca pātraṁ syād vedavid dvijaḥ ||
கருணையுடையவன், கொடுமையற்றவன், நடத்தையில் தூயவன், இంద్రியங்களை அடக்கியவன், சொலில் உண்மையுடையவன், நேர்மையில் நிலைத்தவன்; பிறப்பாலும் செயலாலும் தூய்மையுடைய வேதஞானி பிராமணனே தானம் பெறத் தகுதியான உத்தம பாத்திரன்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The core teaching is that the right recipient of charity (pātra) is defined by moral character and disciplined conduct—compassion, purity, self-restraint, truthfulness, and straightforwardness—together with recognized purity of lineage and deeds, and Vedic learning.
In the Śānti Parva’s dharma instruction, Bhīṣma is advising on norms of righteous giving (dāna), specifying the ethical qualifications that make a Veda-knowing Brahmin the most suitable recipient.