Shloka 22
प्रोक्तो बुद्धश्न तत््वेन यथाश्रुतिनिदर्शनात् । नानात्वैकत्वमेतावद् द्रष्टव्यं शास्त्रदर्शनात्,निष्पाप नरेश! इस प्रकार मैंने तुमसे अप्रतिबुद्ध (क्षर), बुध्यमान (अक्षर जीवात्मा) और बुद्ध (ज्ञानस्वरूप परमात्मा)--इन तीनोंका श्रुतिके निर्देशके अनुसार यथार्थरूपसे प्रतिपादन किया है। शास्त्रीय दृष्टिके अनुसार जीवात्माके नानात्व और एकत्वको इसी तरह समझना चाहिये
prokto buddhaś ca tattvena yathāśruti-nidarśanāt | nānātvaikatvam etāvad draṣṭavyaṃ śāstra-darśanāt, niṣpāpa nareśa |
வசிஷ்டர் கூறினார்—வேதச் ச்ருதியின் சுட்டுகாட்டுகளின்படி, சாஸ்திரத்தில் கேட்டதுபோலவே ‘புத்த’னின் தத்துவத்தை நான் யதார்த்தமாக விளக்கியேன். சாஸ்திர நோக்கில் இவ்வளவே அறியத்தக்கது: ஜீவாத்மாவின் பல்மை (நானாத்வம்)யும் ஒன்றுமை (ஏகத்வம்)யும் இவ்விதமே காணப்பட வேண்டும். பாவமற்ற அரசே, இந்தச் சாஸ்திரக் கண்ணோட்டத்தால் பல்மை-ஒன்றுமை ஒத்திசைவைக் குழப்பமின்றி உணர்க.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
That scripture (Śruti/Śāstra) provides a valid framework to understand how the self can be spoken of as both many (nānātva) and one (ekatva), and that the ‘buddha’ principle is to be known in its true nature through Vedic indication.
Vasiṣṭha is concluding or reinforcing an instruction to a king, summarizing that he has explained the relevant principles as grounded in Śruti, and urging the king to adopt the śāstric viewpoint to reconcile apparent plurality with underlying unity.