Shloka 33
हस्त्यश्वखरशार्दूले सवृक्षे गवि चैव ह । यच्च मूर्तिमयं किंचित् सर्वत्रैतन्निदर्शनम्
hasty-aśva-khara-śārdūle sa-vṛkṣe gavi caiva ha | yac ca mūrtimayaṃ kiñcit sarvatraitad nidarśanam, naraśreṣṭha ||
வசிஷ்டர் கூறினார்—மனுஷர்களில் சிறந்தவனே! யானை, குதிரை, கழுதை, புலி; மரங்கள்; மேலும் பசுவிலும்—உருவமுடைய உடலுருவாக எது தோன்றினாலும், எங்கும் இதே தத்துவங்களின் சான்றே காணப்படுகிறது. ஆகவே மூன்று உலகங்களிலுள்ள எல்லா உடலுற்றவர்களிடமும் உடல் என்பது இம்மூலத் தத்துவங்களின் கூட்டமே என்று அறிய வேண்டும்.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
All embodied forms—whether human, animal, plant, or other beings—are to be understood as configurations of the same fundamental elements. Recognizing this sameness supports ethical restraint, humility, and detachment from superficial differences of species, status, or appearance.
In Śānti Parva’s instructional discourse, Vasiṣṭha addresses a ‘best of men’ and points to many kinds of beings to illustrate a single philosophical point: wherever there is a tangible body, the same elemental basis is observable, so the ‘body’ is a common composite rather than an ultimate self.