Shloka 77
Adhyātma–Adhibhūta–Adhidaivata Correspondences and the Triguṇa Lakṣaṇas (Śānti-parva 301)
सत्त्वं वहति शुद्धात्मन् परं नारायण प्रभुम् प्रभुर्वहति शुद्धात्मा परमात्मानमात्मना
sattvaṁ vahati śuddhātman paraṁ nārāyaṇa prabhum | prabhur vahati śuddhātmā paramātmānam ātmanā ||
ஹே சுத்தாத்மா! சத்த்வகுணம் யோகியை பரமப் பிரபு நாராயணரிடம் ஏந்திச் செல்கிறது; அந்தப் பிரபு—தாமே பரிசுத்த ஆத்மஸ்வரூபர்—தம் சக்தியால் அவனை பரமாத்மாவில் ஒன்றச் செய்கிறார்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Purification through sattva elevates the seeker toward the Supreme Lord, but final liberation is completed by the Lord’s own agency—He brings the purified soul into realization/union with the Paramātman, resulting in immortality and non-return.
In Bhīṣma’s instruction in Śānti Parva, he describes a graded ascent of the yogin: inner purity (sattva) carries one toward Nārāyaṇa, and then Nārāyaṇa Himself consummates the journey by granting entry into the supreme state (Paramātman), after which the liberated do not return to worldly existence.