Shloka 11
सुकुमारी कुमारी च पद्मकिज्जल्कसुप्र भा । तब “बहुत अच्छा” कहकर राजाने उन दोनोंका सत्कारपूर्वक पूजन किया। तदनन्तर एक दिन राजा सूंजयने अत्यन्त प्रसन्न होकर उन दोनों तपस्वी महात्माओंसे कहा --“महर्षियो! यह मेरी एक ही कन्या है, जो परम सुन्दरी, दर्शनीय, निर्दोष अड्रोंवाली तथा शील और सदाचारसे सम्पन्न है। कमल-केसरके समान कान्तिवाली यह सुकुमारी कुमारी आजसे आप दोनोंकी सेवा करेगी”
sukumārī kumārī ca padmakijjalkasuprabhā |
“சுகுமாரி” என்ற பெயருடைய ஒரு கன்னி இருந்தாள்—மிக மென்மையானவள், தாமரைக் கேசரம்போல் ஒளிவிடுபவள். அப்போது அரசன் “மிக நன்று” என்று கூறி, அந்த இரு தவசி மகாத்மர்களையும் முறையாக மரியாதையுடன் வரவேற்று பூஜித்தான். பின்னர் ஒரு நாள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அரசன் சூஞ்சயன் அந்த இரு தவோதன மகாத்மர்களிடம் கூறினான்—“மகரிஷிகளே! இவள் என் ஒரே மகள்—அதீத அழகுடையவள், காணத்தக்கவள், அங்கங்களில் குறையற்றவள், மேலும் ஒழுக்கமும் நற்குணமும் நிறைந்தவள். தாமரைக் கேசரம்போல் காந்தியுடைய இந்த சுகுமாரி இன்று முதல் உங்களிருவருக்கும் சேவை செய்வாள்.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma through reverence toward sages and the ethical ideal of honoring spiritual merit with respectful hospitality; it also presents service (sevā) as a valued expression of humility and righteous conduct.
A king, pleased with two ascetic sages, formally honors them and then offers his only daughter Sukumārī—praised for beauty and virtue—to attend and serve them from that day onward.