Shloka 37
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
विस्तरा: क्लेशसंयुक्ता: संक्षेपास्तु सुखावहा: । परार्थ विस्तरा: सर्वे त्यागमात्महितं विदु:
parāśara uvāca | vistarāḥ kleśasaṁyuktāḥ saṁkṣepās tu sukhāvahāḥ | parārtha vistarāḥ sarve tyāgam ātmahitaṁ viduḥ ||
செயல்களின் விரிவாக்கம் துன்பத்தோடு இணைந்தது; சுருக்கமே இன்பம் தருவது. செயல்களின் எல்லா விரிவுகளும் ‘பரார்த்தம்’—அதாவது மனமும் புலன்களும் திருப்தியடைவதற்கே—சாய்கின்றன; ஆனால் துறவையே தன்னலமற்ற உயர்ந்த நலமாக அறிஞர்கள் கூறுவர்.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Complex, expanded activity tends to generate suffering and is often driven by outward aims like pleasing the mind and senses; simplicity and especially renunciation are praised as truly beneficial for one’s inner welfare.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation-oriented conduct, the sage Parāśara delivers a concise maxim contrasting the burdens of elaborate action with the peace of simplicity, culminating in the ethical valuation of tyāga (renunciation).