Shloka 14
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
जहाति दारांश्व॒ जहाति सम्पद: पदं च यान॑ विविधाश्ष या: क्रिया: । त्रिविष्टपे जातमतिर्यदा नर- स्तदास्य बुद्धिर्विषयेषु भिद्यते
jahāti dārān svaṁ jahāti sampadaḥ padaṁ ca yānāni vividhāś ca yāḥ kriyāḥ | triviṣṭape jātamatir yadā naraḥ tadāsya buddhir viṣayeṣu bhidyate ||
மனிதனின் மனம் உன்னத நிலையின்பால்—வானுலகச் சிகரமான உயர்ந்த பதவின்பால்—முளைத்தெழும்போது, அவனது புத்தி புலன்விஷயங்களிலிருந்து பிரிந்து விடுகிறது. அப்போது அவன் மனைவி-இல்லறப் பந்தம், செல்வம், பதவி, வாகனங்கள், பலவகை உலகச் செயல்கள் ஆகியவற்றைத் துறந்து, விடுதலைப் பாதையை நோக்கிச் செல்கிறான்।
पराशर उवाच
Educational Q&A
True aspiration for the highest good brings dispassion: the intellect withdraws from sense-objects, and one naturally relinquishes attachments to family ties, wealth, social rank, comforts, and habitual worldly activities.
Parāśara is instructing about the inner shift that occurs when a person becomes intent on the supreme goal: the mind turns away from worldly enjoyments, leading to voluntary renunciation of possessions and roles.