Shloka 27
अव्यक्त-प्रबोधः (Awakening to the Unmanifest): The 25th and 26th Principles and Eligibility for Brahma-vidyā
न चापि शूद्र: पततीति निश्चयो न चापि संस्कारमिहाहतीति वा । श्रुतिप्रवृत्त न च धर्ममाप्तुते न चास्य धर्मे प्रतिषेधनं कृतम्
na cāpi śūdraḥ patatīti niścayo na cāpi saṁskāram ihāhatīti vā | śruti-pravṛttaṁ na ca dharmam āpnute na cāsya dharme pratiṣedhanaṁ kṛtam ||
இது உறுதியான முடிவு: சூத்ரன் (த்விஜரைப் போல) ‘பதிதன்’ ஆகுவதில்லை; மேலும் இங்கு உபநயனம் முதலிய ஸம்ஸ்காரங்களுக்கு அவனுக்கு உரிமை இல்லை. ஸ்ருதி வழியாகச் செயல்படும் வைதிகக் கடமைகள்—அக்னிஹோத்ரம் முதலியவை—செய்யும் உரிமையும் அவனுக்கு இல்லை; ஆனால் பொதுவான நல்லொழுக்கத் தர்மங்களில் அவனுக்கெனத் தடை விதிக்கப்படவில்லை.
पराशर उवाच
Educational Q&A
The verse distinguishes between (1) Veda-authorized ritual duties (śruti-pravṛtta karma) and (2) general ethical duties (sāmānya-dharma). It states that a Śūdra is not assigned eligibility for Vedic consecrations and Vedic fire-ritual obligations, yet is not barred from general moral and social duties.
In Śānti Parva’s dharma-discourse, Parāśara is explaining rules of conduct and eligibility across social categories. Here he clarifies how ‘falling’ (patitatva) and Vedic rites apply differently to the twice-born and to the Śūdra, while affirming the applicability of common ethical norms.