Shloka 91
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
अश्वमेधशतेनेष्टवा राजसूयशतेन च । अददादू रोहितान् मत्स्यान् ब्राह्मणेभ्यो विशाम्पते,'प्रजानाथ! उन्होंने सौ अश्वमेध तथा सौ राजसूय यज्ञ करके दस योजन लंबे तथा एक योजन ऊँचे बहुत-से सोनेके रोहित नामक मत्स्य बनवाकर ब्राह्मणोंको दान किये थे। ब्राह्मणोंके ले जानेसे जो बच गये, उन्हें दूसरे लोगोंने बाँठ लिया
aśvamedhaśateneṣṭvā rājasūyaśatena ca | adadād rohitān matsyān brāhmaṇebhyo viśāmpate ||
வாயு கூறினார்—மக்களுக்குத் தலைவனான அவன் நூறு அச்வமேத யாகங்களையும் நூறு ராஜசூய யாகங்களையும் செய்து, ‘ரோஹித’ எனப்படும் மீன்களை பிராமணர்களுக்கு தானமாக அளித்தான். அவை பல எண்ணிக்கையிலான பொன்னால் செய்யப்பட்ட மீன்கள்—பத்து யோஜனை நீளமும் ஒரு யோஜனை உயரமும் உடையவை. பிராமணர்கள் எடுத்துச் சென்ற பின் மீந்தவற்றை மற்றவர்கள் பகிர்ந்து கொண்டனர்.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic ideal of royal generosity: a king gains merit not only through grand sacrifices but also through abundant giving (dāna), especially to Brāhmaṇas, and wealth is portrayed as something to be redistributed rather than hoarded.
Vāyu describes a king who performed immense ritual acts (a hundred Aśvamedhas and a hundred Rājasūyas) and then donated many large, gold-made ‘rohita’ fish to Brāhmaṇas; whatever remained after they took their portion was subsequently divided among others.