Shloka 118
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
यावत्य: सिकता राजन् गज़जायां पुरुषर्षभ । तावतीरेव गा: प्रादादामूर्तरयसो गय:
yāvatyaḥ sikatā rājan gajajāyāṃ puruṣarṣabha | tāvatīr eva gāḥ prādād āmūrtarayaso gayaḥ ||
வாயு கூறினார்—ஓ அரசே, ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே! கஜஜாவில் எத்தனை மணற்கண்கள் உள்ளனவோ, அமூர்தரயையின் புதல்வன் கயன் அவ்வளவு பசுக்களைத் திடமான பொருளுடன் கூடிய தானமாக அளித்தான்.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises extraordinary dāna as a pillar of dharma: a righteous king uses real, substantial wealth to benefit others, and such generosity becomes an ethical exemplar for rulers.
Vāyu addresses a king and cites Gaya as an illustration of supreme generosity, stating that Gaya donated an immense number of cows—likened to the countless grains of sand at Gajajā.