Shloka 38
Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
निरारम्भो5प्ययमिह यथालब्धोपजीवन: । पुण्य॑ पुण्येषु विमल॑ पापं पापेषु चाप्तुयात्
nirārambho 'py ayam iha yathālabdhopajīvanaḥ | puṇyaṃ puṇyeṣu vimalaṃ pāpaṃ pāpeṣu cāpnuyāt ||
புதிய முயற்சிகளைத் தொடங்காமல், கிடைத்ததைக் கொண்டு மட்டும் வாழும் மனிதனும்—புண்ணியவான்களின் நடுவே வாழ்ந்தால் தூய புண்ணியத்தை அடைவான்; பாவிகளின் தொடர்பில் இருந்தால் பாவத்தின் பங்காளியாகிறான். ஆக, விளைவு தனிக் கருமத்தால் மட்டுமல்ல; சங்கத்தின் நெறி-வளிமண்டலத்தாலும் உருவாகிறது.
नारद उवाच
Educational Q&A
Moral and spiritual outcomes depend strongly on one’s company: even a personally non-initiating, minimally active person gains pure merit in the presence of the virtuous, and accrues sin by associating with the wicked.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Nārada delivers a didactic observation: he contrasts the results of keeping virtuous versus sinful company, using the example of a man who merely lives on what comes without initiating actions.