Shloka 17
Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
निवृत्ति: कर्मण: पापात् सततं पुण्यशीलता । सद्धिश्व समुदाचार: श्रेय एतदसंशयम्
nivṛttiḥ karmaṇaḥ pāpāt satataṃ puṇyaśīlatā | saddhiśva samudācāraḥ śreya etad asaṃśayam ||
நாரதர் கூறினார்—பாவச் செயல்களிலிருந்து விலகுதல், எப்போதும் புண்ணியநிலை கொண்டிருத்தல், மேலும் சத்புருஷர்களுடன் இருந்து நல்வழக்கத்தைப் பின்பற்றுதல்—இதுவே ஐயமின்றி ‘ஶ்ரேயஸ்’ ஆகும்।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse defines śreyas (true welfare) as a threefold discipline: refraining from sinful acts (nivṛtti from pāpa), cultivating steady virtue (satataṃ puṇyaśīlatā), and embodying proper conduct in daily life (samudācāra).
In Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Nārada speaks as a moral teacher, summarizing the practical marks of dharma: avoidance of wrongdoing and sustained ethical living as the sure path to the highest good.