Shloka 41
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
करालकृष्णवर्णश्न रक्तवासास्तथैव च । त॑ यज्ञ सुमहासत्त्वोडदहत् कक्षमिवानल:
karāla-kṛṣṇa-varṇaś ca rakta-vāsās tathaiva ca | taṁ yajñaṁ su-mahā-sattvo dadāha kakṣam ivānalaḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அவன் அச்சமூட்டும் தோற்றமுடையவன்; நிறத்தில் கருமை; செந்நிற ஆடையணிந்தவன். அந்த மிகுந்த வல்லமை கொண்ட புருஷன், உலர்ந்த புதர்களின் காடை அগ্নி எரித்தழிப்பதுபோல், அந்த யாகத்தையே எரித்தழித்தான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension between ritual authority and destructive power: even a yajña—symbol of dharma and social order—can be ruined when confronted by overwhelming, fearsome force, implying that ethical intent and restraint matter as much as outward ritual.
Bhīṣma describes a terrifying, dark-hued figure dressed in red who burns the ongoing sacrifice, comparing the destruction to fire rapidly consuming a dry thicket.