Shloka 336
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
रुधिरेणापरे राजंस्तत्रारग्निं समवाकिरन् । राजन! भगवान् शिवके अनुचरोंमेंसे कोई तो जोर-जोरसे सिंहनाद करने लगे
rudhireṇāpare rājan tatrāgnim samavākiran | rājan bhagavān śivake anucarom̐ meṃse koī to jora-jora se siṃhanāda karane lage, kin̐hīṃne aṭṭahāsa karanā ārambha kar diyā tathā dūsare yajñāgniko bujhāne ke liye usapar raktakī varṣā karane lage |
அரசே! அங்கே சிலர் இரத்தத்தால் யாகஅக்னியை மூழ்கடித்தனர். அரசே! பகவான் சிவனின் பரிவாரங்களில் சிலர் சிங்கம் போல் பேரொலியுடன் கர்ஜித்தனர்; சிலர் அட்டஹாசமாகச் சிரித்தனர்; இன்னும் சிலர் யாகஅக்னியை அணைக்க அதன்மேல் இரத்தமழை பொழிந்தனர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage underscores that ritual power (yajña) is not merely mechanical: it stands within a larger moral and cosmic order. When divine forces oppose a rite, the scene warns against pride in ritual efficacy and highlights the need for humility, discernment, and alignment with dharma rather than relying on outward ceremony alone.
Bhishma describes a dramatic disruption of a sacrificial setting: attendants of Śiva create terror and disorder—roaring like lions, laughing loudly, and even showering blood to extinguish the sacrificial fire—signaling divine opposition and the collapse of the ongoing rite.