Shloka 12
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
ब्रह्मवध्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा । करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिड्ूला
brahmavadhyā mahāghorā raudrā lokabhayāvahā | karāladāśanā bhīmā vikṛtā kṛṣṇapiṇḍūlā ||
பீஷ்மர் கூறினார்— பிராமணவதப் பாவம் மிகுந்த கொடுமையானது—ரௌத்ரமானது, அச்சமூட்டுவது, உலகமெங்கும் பயத்தைப் பரப்புவது. அது பயங்கரமாகப் பிளந்த பற்களுடன், பெரும் உருவுடன், விகாரமான உடலுடன், கருநிறமும் வீங்கியதுபோலும் தோற்றத்துடன் தெரிகிறது—புனிதத்தைத் தாக்கினால் தர்மம் எவ்வளவு கடுமையாக மீறப்படுகிறது என்பதைக் எச்சரிக்கும் உருவம் போல.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the extreme gravity of brahma-vadha (Brahmin-slaying) in dharma discourse, portraying it as a terrifying force to emphasize that harming the sacred and learned order is a profound ethical rupture with far-reaching consequences.
Bhīṣma, in his instruction during the Śānti Parva, describes the guilt of Brahmin-slaying in vivid, personified imagery—monstrous, fear-inducing, and deformed—so the listener grasps the moral horror and the need for restraint and expiation.