Shloka 126
Adhyāya 272: Vṛtrasya Dharmiṣṭhatā, Indrasya Mohaḥ, Vasiṣṭha-upadeśaḥ
Vṛtra’s dharmic stature; Indra’s disorientation; Vasiṣṭha’s counsel
कुशलेनैव धर्मेण गतिमिष्टां प्रपद्यते । इस प्रकार मनुष्य पापात्मा हो जाता है। अब धर्मात्माके विषयमें मुझसे सुनो। वह जिस प्रकार परहित-साधक कल्याणकारी धर्मका आचरण करता है
kuśalenaiva dharmeṇa gatim iṣṭāṃ prapadyate |
பீஷ்மர் கூறினார்—குஶலமும் நலனும் தரும் தர்மத்தைச் செயல்படுத்தினாலே மனிதன் விரும்பிய நிலையை அடைகிறான். பிறருக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் நடத்தையால் பாபாத்மனாக மாறுபவனுக்கு மாறாக, பிறர் நலனுக்காக மங்களகரமான தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவன் நலத்தின் பங்காளியாகிறான். அந்தக் க்ஷேமகரமான தர்மத்தின் வலிமையாலேயே அவன் வேண்டிய நிலையை அடைகிறான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Wholesome, welfare-promoting dharma is itself the effective means to attain one’s desired end; ethical conduct is presented as causally powerful, bringing well-being and the wished-for destiny.
In the Shanti Parva’s instruction on righteous living, Bhishma continues advising Yudhishthira by contrasting sinful tendencies with the dharmatman: the one who practices beneficial dharma for others’ good gains welfare and reaches the intended goal through dharma’s protective power.