Shloka 19
कुण्डधारोपाख्यानम्
Kuṇḍadhāra-Upākhyāna: Dharma’s Superiority over Wealth and Desire
श्रद्धां कुरु महाप्राज्ञ ततः प्राप्स्यसि यत् परम् | श्रद्धावान् श्रद्धानश्चव धर्मश्वैव हि जाजले । स्ववर्त्मनि स्थितश्चैव गरीयानेव जाजले
śraddhāṃ kuru mahāprajña tataḥ prāpsyasi yat param | śraddhāvān śraddadhānaś ca dharmaś caiva hi jājale | svavartmani sthitaś caiva garīyān eva jājale ||
பீஷ்மர் கூறினார்—ஓ மகாப்ராஜ்ஞனே! இதிலே சிரத்தையை நிலைநிறுத்து; பின்னர் அதற்கேற்ப நடந்து வந்தால் நீ பரம இலக்கை அடைவாய். ஓ ஜாஜலே! சிரத்தையுடன் கூடியவனாய், உள்ளார்ந்த உறுதியுடன் தர்மத்தை அனுசரிப்பவன் உண்மையில் தர்மத்தின் உயிர்ப்பான வடிவமே. மேலும், ஓ ஜாஜலே! தன் உரிய பாதையில் சிரத்தையுடன் நிலைத்திருப்பவனே மிகச் சிறந்தவன் எனக் கருதப்படுகிறான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Faith (śraddhā) is not merely belief but a force that grounds ethical practice; one who acts with sincere conviction and remains steady on one’s rightful path becomes, in effect, an embodiment of Dharma and reaches the highest good.
In Bhīṣma’s instruction within the Śānti Parva, he addresses the sage Jājale/Jājali, urging him to cultivate faith and to live accordingly, praising steadfast adherence to one’s own dharmic path as the mark of true excellence.