Shloka 15
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
स सम पापकृतां लोकान् गच्छेदशुभकर्मणा । प्रमाणमप्रमाणेन यः कुर्यादशुभं नर:
sa sama-pāpakṛtāṁ lokān gacched aśubha-karmaṇā | pramāṇam apramāṇena yaḥ kuryād aśubhaṁ naraḥ ||
அசுபக் கர்மம் செய்து மனிதன் பாவம் செய்பவர்களின் உலகங்களையே அடைகிறான். அப்பிரமாணத்தைப் பிரமாணமெனக் கொண்டு அநீதியைச் செய்பவனும் தீமையில் வீழ்கிறான்।
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
Wrongdoing cannot be legitimized by appealing to false standards; acting on invalid authority (apramāṇa) leads to sinful action and the same adverse karmic destinations as other evil-doers.
Cūlādhāra continues his ethical instruction, warning that a person who performs aśubha-karma—especially by misusing or fabricating ‘authority’ or ‘proof’—incurs the karmic fate associated with sinners.