Shloka 15
Daṇḍa, Ahiṃsā, and Proportional Kingship: The Dyumatsena–Satyavān Dialogue (दण्ड-अहिंसा-विवेकः)
कामादन्येच्छया चान्ये कारणैरपरैस्तथा । असन्तो<पि वृथाचारं भजन्ते बहवो5परे
kāmād anyecchayā cānye kāraṇair aparais tathā | asanto 'pi vṛthācāraṃ bhajante bahavo 'pare ||
சிலர் ஆசையால் தர்மத்தைப் பின்பற்றுவர்; சிலர் பிறரின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற; இன்னும் சிலர் பல்வேறு காரணங்களால். உண்மையில் நற்குணமில்லாதவர்களும் பலர் வெறும் வெளிப்படையான, காட்டுக்காகிய நடத்தையை ஏற்று, தர்மத்தின் சாரமின்றி அதன் தோற்றத்தை மட்டும் பரப்புகின்றனர்.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Dharma is often pursued for mixed motives—desire, social pressure, or other causes—and therefore outward observance alone is unreliable; true righteousness depends on inner virtue and sincere intent, not mere display.
In the Śānti Parva’s reflective dialogue, Yudhiṣṭhira raises a moral concern: he observes that many people perform ‘dharma’ for self-serving or external reasons, and that even unvirtuous persons can imitate religious conduct, creating confusion about what genuine dharma looks like.