Shloka 41
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
सर्वे देवा मर्त्यसंज्ञाविशिष्टा: सर्वे मर्त्या देवसंज्ञाविशिष्टा: । तस्मात् पुत्र मा शुचो राजसिंह पुत्र: स्वर्ग प्राप्प ते मोदते ह
sarve devā martyasaṁjñā-viśiṣṭāḥ sarve martyā devasaṁjñā-viśiṣṭāḥ | tasmāt putra mā śuco rājasimha putraḥ svargaṁ prāptaḥ te modate ha ||
பீஷ்மர் கூறினார்—எல்லா தேவர்களும் ஏதோ ஒரு வகையில் ‘மர்த்தியர்’ என்ற பெயருடன் தொடர்புடையவர்கள்; எல்லா மர்த்தியரும் ஏதோ ஒரு வகையில் ‘தெய்வம்’ என்ற பெயருடன் தொடர்புடையவர்கள். ஆகவே, மகனே, துயரப்படாதே, அரசசிங்கமே. உன் மகன் சொர்க்கத்தை அடைந்தான்; அங்கே அவன் நிச்சயமாக மகிழ்கிறான்।
पितामह उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma reframes death and status: the boundary between ‘divine’ and ‘mortal’ is not absolute, so one should not be overwhelmed by grief. He urges acceptance grounded in dharma and the belief that a righteous person who dies attains heavenly joy.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs and consoles a grieving king. Here he tells the king not to mourn, affirming that the king’s son has reached svarga and is rejoicing there.