Shloka 38
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
मृत्योर्ये ते व्याधय श्चाश्रुपाता मनुष्याणां रुज्यते यैः शरीरम् | सर्वेषां वै प्राणिनां प्राणनान्ते तस्माच्छोक॑ मा कृथा बुद्धय बुद्धया
mṛtyor ye te vyādhayaś cāśrupātā manuṣyāṇāṁ rujyate yaiḥ śarīram | sarveṣāṁ vai prāṇināṁ prāṇanānte tasmāc chokaṁ mā kṛthā budhya budhyā ||
பீஷ்மர் கூறினார்—மரணம் வருகையில் முதலில் விழுந்த கண்ணீர்த் துளிகளே காய்ச்சல் முதலிய நோய்களாகி, மனித உடல்களைத் துன்புறுத்துகின்றன. எல்லா உயிர்களுக்கும் நியமிக்கப்பட்ட உயிர்மூச்சு முடிவுறும் போது மரணம் அணைகிறது. ஆகவே, அரசே, உன் மகனுக்காகத் துயரப்படாதே; தெளிந்த அறிவால் இதை உணர்க।
पितामह उवाच
Educational Q&A
Grief should be restrained through discernment: death is inevitable and comes to all beings only when their allotted lifespan ends; understanding this reduces attachment-driven sorrow.
Bhīṣma instructs and consoles a grieving king, explaining the universality of death and the origin of bodily afflictions, urging him not to mourn his son but to reflect wisely.