Shloka 216
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
तत्र वायुजलाहारा चचार नियम पुन: । नृपश्रेष्ठ तदनन्तर वह कन्या कौशिकी नदीके तटपर गयी। वहाँ वायु और जलका आहार करके उसने पुनः कठोर नियमोंका पालन किया
tatra vāyu-jalāhārā cacāra niyamaḥ punaḥ | nṛpaśreṣṭha tad-anantaraṃ sā kanyā kauśikī-nadīke taṭaparaṃ gatā |
அங்கே அவள் காற்றும் நீரும் மட்டுமே உணவாகக் கொண்டு மீண்டும் கடுமையான நியமங்களைப் பின்பற்றினாள். பின்னர், ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே, அந்தக் கன்னி கௌசிகீ நதிக்கரைக்கு சென்றாள்; அங்கும் காற்று-நீரையே உணவாகக் கொண்டு மீண்டும் கடும் ஒழுக்கங்களை மேற்கொண்டாள்.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic value of niyama and tapas—disciplined self-regulation and austerity—as a means of moral strength and spiritual steadiness. Living on minimal sustenance (air and water) symbolizes mastery over desire and perseverance in a chosen vow.
Bhīṣma describes a maiden who resumes severe observances, taking only air and water as sustenance. Afterward she goes to the bank of the Kauśikī river, where she continues her rigorous discipline.