Shloka 256
Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
सेवेत तान् समावृत्य इति धर्मेषु निश्चय: । जिन-जिन गन्धों और रसोंका ब्रह्मचारीको सेवन नहीं करना चाहिये
sevet tān samāvṛtya iti dharmeṣu niścayaḥ |
சமாவர்த்தனச் சடங்கு முடிந்த பின்பே அவற்றை அனுபவிக்க வேண்டும்— இதுவே தர்மத்தின் உறுதியான முடிவு. பிரம்மச்சாரி எவற்றெவற்றின் மணமும் சுவையும் அனுபவிக்கக் கூடாதோ, அவற்றை பிரம்மச்சரியக் காலத்தில் துறக்க வேண்டும்; சமாவர்த்தனத்திற்குப் பிறகே அவற்றை அனுபவிக்கலாம்.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Sense-enjoyments that are restricted for a brahmacārin should be renounced during the period of studentship and may be taken up only after samāvartana; dharma is defined here as disciplined timing and restraint, not mere denial.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Vyāsa states a normative rule for the student stage: abstain from certain pleasures during brahmacarya and partake only after the formal completion of training marked by samāvartana.