Shloka 20
Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
शुचिर्दक्षो गुणोपेतो ब्रूयादिष्टमिवान्तरा । चक्षुषा गुरुमव्यग्रो निरीक्षेत जितेन्द्रिय:
śucir dakṣo guṇopeto brūyād iṣṭam ivāntarā | cakṣuṣā gurum avyagro nirīkṣeta jitendriyaḥ ||
சீடன் வெளிப்புறமும் உள்ளுறையும் தூய்மையுடன், பணிகளில் திறமையுடன், நற்குணங்களால் நிறைந்தவனாக இருக்க வேண்டும். உள்ளத்தில் நல்வாழ்த்துடன் இருந்து, இடையிடையே குருவுக்கு இனியதாகத் தோன்றும் சொற்களைப் பேச வேண்டும். கலக்கமின்றி, புலன்களை அடக்கி, அமைதியான பக்திநோக்குடன் குருவை நோக்க வேண்டும்.
व्यास उवाच
Educational Q&A
A disciple’s dharma is disciplined character: inner and outer purity, competence in service, cultivation of virtues, controlled speech that pleases the teacher without flattery, respectful attentive gaze, and mastery over the senses.
In Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Vyāsa lays down behavioral norms for a student in relation to the guru—how to speak, how to look, and how to maintain self-control—framing discipleship as ethical training.