Shloka 7
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
प्रजावान् श्रोत्रियो यज्वा मुक्त एव ऋणैस्त्रिभि: । अथान्यानाश्रमान् पश्चात् पूतो गच्छेत कर्मभि:
prajāvān śrotriyo yajvā mukta eva ṛṇais tribhiḥ | athānyān āśramān paścāt pūto gacchet karmabhiḥ ||
இல்லறத்தான் சந்ததியைப் பெற்று பித்ரு-கடனை, வேத ஸ்வாத்யாயத்தால் ரிஷி-கடனை, யாக யஜ்ஞங்களால் தேவர்-கடனைத் தீர்த்து மூன்று கடன்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான். இவ்வாறு கடன்களை நிறைவேற்றி விதிக்கப்பட்ட கடமைகளைச் செய்து தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு, அதன் பின்னரே பிற ஆசிரம நிலைகளில் புக வேண்டும்.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Before moving on to later life-stages, a person should fulfill gṛhastha-dharma by discharging the three debts: to ancestors through progeny (and related duties), to seers through Vedic study, and to gods through yajña; only then is one considered purified and fit to enter other āśramas.
In the didactic discourse of Śānti Parva, Vyāsa states a normative rule for life-order: the householder completes key obligations (ṛṇa-traya) and prescribed rites, becomes purified, and then proceeds to the subsequent āśramas.