Shloka 16
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
अनुनीय यथाकामं सत्यसंधो महाव्रतः । स्वै: प्राणैब्राह्मणप्राणान् परित्राय दिवं गत:
anūnīya yathākāmaṃ satyasaṃdho mahāvrataḥ | svaiḥ prāṇair brāhmaṇaprāṇān paritrāya divaṃ gataḥ ||
வ்யாசர் கூறினார்—சத்தியத்தில் உறுதியும் மகாவிரதமும் உடைய அந்த அரசன், எதிர்ப்பார்க்கும் தரப்பை அவர்களது விருப்பத்திற்கேற்ப பணிவுடன் சமாதானப்படுத்தி, தன் உயிர்மூச்சின் விலையால் ஒரு பிராமணனின் உயிரைக் காத்தான்; இவ்வாறு தர்மத்தை நிலைநாட்டி அவன் விண்ணுலகம் அடைந்தான்।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Dharma is upheld through truthfulness and self-sacrifice: protecting an innocent (here, a Brāhmaṇa) even at the cost of one’s own life is presented as a supreme ethical act that leads to heavenly merit.
Vyāsa recounts an exemplary deed: a great-vowed, truth-steadfast king, after conciliating others as needed, saves a Brāhmaṇa’s life by giving up his own life-breath, and as a result attains heaven.