Shloka 10
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
यावदस्य भवत्यस्मिन् कीर्तिलोके यशस्करी । तावत् पुण्यकृतां लोकाननन्तान् पुरुषो$श्षुते
yāvad asya bhavaty asmin kīrtiloke yaśaskarī | tāvat puṇyakṛtāṁ lokān anantān puruṣo 'śnute ||
இந்தக் கீர்த்தி-உலகில் அவனுக்கு மரியாதை அளிக்கும் புகழ் எத்தனை காலம் நிலைத்திருக்கிறதோ, அத்தனை காலம் அவன் புண்ணியகர்மிகளுக்குரிய முடிவில்லா (அழியாத) உலகங்களை அடைந்து அங்கே தங்கி தெய்வீக இன்பத்தை அனுபவிப்பான்.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Enduring fame that arises from righteous, meritorious conduct functions as a continuing support for one’s posthumous well-being: as long as such kīrti remains alive in the human world, one is said to enjoy the imperishable realms of the virtuous.
In the didactic discourse of Śānti Parva, Vyāsa states a general principle about the fruit of virtue: the persistence of one’s good name in the world corresponds to continued enjoyment of the blessed worlds attained by puṇya.