Shloka 7
आत्मदर्शन-उपदेशः (Ātma-darśana Upadeśa) — Mind, Senses, and the All-pervading Self
अधीत्य वेदानखिलान् साड्रोपनिषदस्तथा । अन्विच्छन्नैष्ठिकं कर्म धर्मनैपुणदर्शनात्,अंगों और उपनिषदोंसहित सम्पूर्ण वेदोंका अध्ययन करके व्यासपुत्र शुकदेवने नैष्ठिक कर्मको जाननेकी इच्छासे अपने पिता श्रीकृष्णद्वैपायन व्यासकी धर्मज्ञानविषयक निपुणता देखकर उनसे अपने मनका संदेह पूछा। उन्हें यह विश्वास था कि पिताजीके उपदेशसे मेरा धर्म और अर्थविषयक सारा संशय दूर हो जायगा
adhītya vedān akhilān sāṅgopaniṣadas tathā | anvicchann aiṣṭhikaṃ karma dharma-naipuṇa-darśanāt ||
அங்கங்களும் உபநிஷத்துகளும் உடன் முழு வேதங்களையும் முற்றிலும் கற்றுத் தேர்ந்த வியாசபுத்திரன் சுகதேவர், நைஷ்டிகக் கர்மத்தின் இறுதியான நிலைமுறையை அறிய விரும்பி, தர்மத்தை நுண்ணறிவுடன் தீர்மானிக்க வல்ல தந்தை ஸ்ரீகிருஷ்ணத்வைபாயன வியாசரிடம் அணைந்தார். தந்தையின் தர்மவிவேகப் பாண்டித்யத்தைப் பார்த்து, தன் மனத்தில் எழுந்த சந்தேகங்களை வினவினார்; தந்தையின் உபதேசத்தால் தர்மமும் அர்த்தமும் பற்றிய தன் எல்லாச் குழப்பங்களும் நீங்கும் என அவர் உறுதியாக நம்பினார்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even after mastering scripture, one should seek clarity through disciplined inquiry from a competent teacher. True understanding of dharma (and its relation to artha) is refined by approaching an expert who can discern subtle ethical distinctions, not merely by accumulating textual learning.
Bhishma introduces a frame-story: Shuka, having completed comprehensive Vedic and Upanishadic study, approaches his father Vyasa. Motivated by a desire to know the firm, decisive path of conduct (naiṣṭhika karma), he asks questions to remove his inner doubts, confident that Vyasa’s instruction will settle them.