Shloka 24
कर्म–ज्ञान–दैव–स्वभावविचारः
Inquiry into Karma, Knowledge, Fate, and Nature
त॑ सर्वगुणसम्पन्नं दक्ष शुचिमनामयम् । कालज्ञं च प्रियज्ञं च क: प्रियं न करिष्यति
taṁ sarvaguṇasampannaṁ dakṣaṁ śucim anāmayam | kālajñaṁ ca priyajñaṁ ca kaḥ priyaṁ na kariṣyati ||
அவர் எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்தவர்; செயலில் திறமையாளர்; நடத்தையில் தூயவர்; நோயற்றவர்; காலத்தின் நுண்மையை அறிந்தவர்; உண்மையில் பிரியமும் போற்றத்தக்கதுமாக இருப்பதை அறிந்தவர். அவரை யார் நேசிக்காமல் இருப்பார்?
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that comprehensive virtue—competence, purity, health, timely judgment, and understanding of what is truly dear—naturally inspires affection and respect. Ethical excellence is presented as self-authenticating: such a person becomes beloved without coercion.
Vāyudeva is praising an exemplary individual by listing his qualities. The statement functions as a commendation within the Shanti Parva’s moral discourse, arguing that a person of such virtues inevitably wins people’s love.