Shloka 10
कर्म–ज्ञान–दैव–स्वभावविचारः
Inquiry into Karma, Knowledge, Fate, and Nature
सुशील: सुखसंवेश: सुभोज: स्वादर: शुचि: । सुवाक्य श्चाप्यनीर्ष्यश्व॒ तस्मात् सर्वत्र पूजित:
suśīlaḥ sukhasaṁveśaḥ subhojaḥ svādaraḥ śuciḥ | suvākyaś cāpy anīrṣyaś ca tasmāt sarvatra pūjitaḥ ||
வாயு கூறினார்—அவர் நல்லொழுக்கமுடையவர்; எளிதில் நிம்மதியாக ஓய்வெடுப்பவர்; தூயதும் நலமளிப்பதும் ஆன உணவை உண்ணுபவர்; உயர்ந்த மரியாதைக்குரியவர்; தாமும் தூயவர். இனிய சொற்கள் பேசுபவர்; பொறாமையற்றவர்; ஆகையால் அவர் எங்கும் போற்றப்படுகிறார்.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Social honor is presented as the natural outcome of inner virtues: good conduct, purity, courteous speech, and especially freedom from envy. The verse links ethical self-discipline with being respected everywhere.
Vāyu is describing the traits of a person who is universally revered, listing specific observable virtues—clean habits, wholesome living, gentle speech, and non-jealousy—and concluding that these qualities explain why such a person receives honor in all places.