Shloka 33
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
अमर्षेण न चान्योन्यं स्पृहयन्ते कदाचन । न च जातूपतप्यन्ति धीरा: परसमृद्धिभि:
amarṣeṇa na cānyonyaṃ spṛhayante kadācana | na ca jātūpatapyante dhīrāḥ parasamṛddhibhiḥ ||
சக்ரன் கூறினான்—கோபத்தால் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் எப்போதும் வெறுக்கவோ பொறாமைப்படவோ இல்லை. அவர்கள் திடமனத்தினர்; பிறரின் செழிப்பைக் கண்டு அவர்களின் உள்ளம் ஒருபோதும் எரிந்ததில்லை.
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse praises the ethical discipline of the dhīra (steadfast person): one should not begrudge others out of resentment, nor suffer inner torment when others prosper. Freedom from envy is presented as a mark of true steadiness and virtue.
Śakra (Indra) is describing the conduct and inner disposition of noble, self-possessed people: they do not engage in mutual begrudging, and they remain untroubled by the success of others—highlighting an ideal temperament within the Shanti Parva’s moral instruction.