Shloka 15
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
नक्षत्रकल्पाभरणां तां मौक्तिकसमस्रजम् । श्रियं ददृशतु: पद्मां साक्षात् पदच्मदलस्थिताम्
nakṣatrakalpābharaṇāṃ tāṃ mauktikasamasrajam | śriyaṃ dadṛśatuḥ padmāṃ sākṣāt padacmadalasthitām ||
நட்சத்திரங்களைப் போல மின்னும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாகவும், முத்துபோன்ற ரத்தின மாலைகளால் சோபித்தவளாகவும், தாமரை இதழின் மீது அமர்ந்திருந்த சாக்ஷாத் ஸ்ரீ—பத்மாவை—அவர்கள் கண்டனர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents Śrī (Lakṣmī) as a living principle of auspicious prosperity: true ‘śrī’ is not merely material gain but a divine order and radiance that aligns with dharma, purity, and rightful conduct.
Two observers (implied by ‘dadṛśatuḥ’, ‘the two saw’) witness a theophany: Lakṣmī, called Padmā, appears seated on a lotus-petal, adorned with star-like ornaments and pearl-like necklaces, emphasizing her celestial splendour.