Shloka 10
Adhyāya 222 — ब्रह्मस्थानप्राप्ति: मोक्षधर्मे समत्वव्रतम्
Attaining the Brahman-Station: The Vow of Equanimity in Mokṣadharma
अथ ते लक्ष्यते बुद्धि: समा बालजनैरिह । आत्मानं मन्यमान: सन् श्रेय: किमिह मन्यसे
atha te lakṣyate buddhiḥ samā bālajanair iha | ātmānaṃ manyamānaḥ san śreyaḥ kim iha manyase ||
பீஷ்மர் கூறினார்—இங்கே உன் புத்தி குழந்தைகளின் போல் அலைபாய்வதில்லை; சமமாகவும் பாகுபாடற்றதாகவும்—பற்று-வெறுப்பு அலைகளிலிருந்து விடுபட்டதாகவும் தெரிகிறது. நீ ஆத்ம உணர்வில் நிலைத்திருப்பதால் இந்நிலை உனக்கு வந்தது. ஆகவே நான் கேட்கிறேன்—இந்த உலகில் ஆத்மஞானத்திற்கும் பரம நன்மைக்கும் மிகச் சிறந்த சாதனம் எது என்று நீ கருதுகிறாய்?
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Equanimity—freedom from rāga (attachment) and dveṣa (aversion)—is presented as a visible sign of Self-abidance. Bhishma frames a dharmic inquiry: among worldly options, which discipline or means most effectively leads to ātmājñāna (knowledge of the Self) and śreyas (the highest good).
In the Shanti Parva’s instruction-dialogue, Bhishma addresses a spiritually mature interlocutor whose calm, impartial intellect is evident. Recognizing this as rooted in Self-awareness, Bhishma asks them to state what they consider the सर्वोत्तम practical means for attaining Self-knowledge and ultimate welfare.