Shloka 12
अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
अवैरकृत् सूपचार: समो निन्दाप्रशंसयो: । सुवृत्त: शीलसम्पन्न: प्रसन्नात्मा55त्मवान् प्रभु:
avairakṛt sūpacāraḥ samo nindāpraśaṃsayoḥ | suvṛttaḥ śīlasampannaḥ prasannātmā ātmavān prabhuḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அவன் எவரிடமும் பகை வளர்ப்பதில்லை; நற்கருத்துடன் மரியாதையாக நடக்கிறான். பழிச்சொல்-புகழ்ச்சியில் சமநிலை காக்கிறான். அவன் நடத்தை நன்று, குணநலன் செம்மை பெற்றது; உள்ளம் அமைதி கொண்டது. தன்னடக்கம் உடையவனாகவும் தன்னாட்சி கொண்டவனாகவும் இருந்து, நற்குணத்தில் உறுதியாக நிற்கிறான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse defines an ideal ethical person: one who does not generate hostility, treats others with courteous conduct, remains steady in praise and blame, and is inwardly serene and self-mastered.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs on dharma and right conduct; here he lists qualities that mark a virtuous, authoritative person fit to guide or lead through moral steadiness.