Shloka 26
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
धर्म उदाच अलं देहे मनः कृत्वा त्यक्त्वा देह सुखी भव । गच्छ लोकानरजसो यत्र गत्वा न शोचसि
dharma uvāca—alaṃ dehe manaḥ kṛtvā tyaktvā dehaḥ sukhī bhava | gaccha lokān arajaso yatra gatvā na śocasi ||
தர்மன் கூறினான்—முனிவரே, உடல்மேல் மனத்தைப் பிணைப்பது போதும். தேகாபிமானத்தைத் துறந்து அமைதியடை. ரஜோகுணத் தூசியற்ற நிர்மல உலகங்களுக்கு செல்; அங்கு சென்றபின் மீண்டும் துயரம் உண்டாகாது.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Dharma instructs the seeker to stop clinging to bodily identity and to cultivate detachment; by renouncing fixation on the body and moving toward a stainless, passion-free state (arajas), one reaches a condition where grief no longer arises.
In a didactic dialogue within Śānti Parva, Dharma addresses a brāhmaṇa/ascetic, urging him to abandon attachment to the body and to seek higher, purified realms of being—described as free from rajas—where sorrow is transcended.