Shloka 6
मनुरुवाच — इन्द्रिय-मनः-ज्ञान-क्रमः
Manu on the hierarchy of senses, mind, and knowledge
भीष्म उवाच अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । यमस्य यत् पुरावृत्तं कालस्य ब्राह्णस्य च
bhīṣma uvāca | atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam | yamasya yat purāvṛttaṁ kālasya brāhmaṇasya ca || abhidyāpūrvakaṁ japyaṁ kurute yaś ca mohitaḥ | yatrābhidyāṁ sa kurute taṁ vai nirayam ṛcchati ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அரசே! இவ்விஷயத்திலும் அறிஞர்கள் ஒரு பழம்பெரும் வரலாற்றை எடுத்துக்காட்டுவர்—முன்னொரு காலத்தில் யமன், காலன், ஒரு பிராமணன் ஆகியோரிடையே நிகழ்ந்த நிகழ்வு. மயக்கத்தால் விரும்பிய பலனை முன்கூட்டியே மனத்தில் கட்டிக்கொண்டு ஜபம் செய்பவன், எந்தப் பலனை ஆசையுடன் தியானிக்கிறானோ, அந்த ஆசைக்கே உரிய நரகத்திற்கே அவன் செல்வான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Spiritual practice (japa) is ethically determined by intention: when recitation is driven by craving for specific fruits, that very craving binds the practitioner and leads to a correspondingly painful consequence; purity of motive is essential.
Bhishma introduces an ancient illustrative episode involving Yama, personified Time (Kāla), and a Brahmin, using it to warn that deluded, result-obsessed japa becomes a cause of downfall rather than liberation.