जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
न लोभ: परदारेषु स्वदारनिरतो जन: । नान्योन्यं बध्यते तत्र द्रव्येषु च न विस्मय: । परो ह्ुधर्मो नैवास्ति संदेहो नापि जायते
bharadvāja uvāca | na lobhaḥ paradāreṣu svadāra-nirato janaḥ | nānyonyaṃ badhyate tatra dravyeṣu ca na vismayaḥ | paro hy adharmo naivāsti saṃdeho nāpi jāyate |
பரத்வாஜர் கூறினார்—அந்த உலகில் பிறர் மனைவியர்மேல் ஆசை-லோபம் எவருக்கும் எழாது; அனைவரும் தம் தம் துணையரிடமே பற்றுடன் இருப்பர். செல்வத்திற்காக அங்கே ஒருவர் மற்றொருவரை கொல்லார்; யாரையும் கட்டிப் பிடித்து சிறைபடுத்தவும் மாட்டார். அதிசயமான வியப்பால் எவருடைய மனமும் கலங்காது; ஏனெனில் அங்கே அதர்மத்திற்கு இடமே இல்லை. யாருடைய உள்ளத்திலும் சந்தேகமும் எழாது—அவ்வாறு அங்கே தர்மத்தின் ஒழுங்கு உறுதியாக நிலைபெற்றுள்ளது.
भरद्वाज उवाच
The verse describes an ideal dharmic society: fidelity in relationships, absence of greed-driven violence, no oppression through captivity, and a mental culture free from suspicion and moral transgression.
Bharadvāja is portraying the ethical condition of a particular realm or community, emphasizing how social harmony arises when desire, greed, and adharma are absent and people remain steady in rightful conduct.