Shloka 9
धर्मसूक्ष्मे त्यागप्रधान्यविचारः
Subtle Dharma and the Primacy of Renunciation
तपस्त्यागो5विधिरिति निश्चयस्त्वेष धीमताम् । परं परं ज्याय एपषां येषां नैश्रेयसी मति:
tapas tyāgo ’vidhir iti niścayas tveṣa dhīmatām | paraṃ paraṃ jyāya eṣāṃ yeṣāṃ naiśreyasī matiḥ ||
யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—அறிவுடையோரின் உறுதியான முடிவு இதுவே: தவம், தியாகம், மேலும் விதி-விதானங்களைத் தாண்டிய தத்துவம். பரம நலனில் நிலைத்துள்ளோருக்கு இதில் ஒவ்வொரு அடுத்ததும் முந்தையதைவிட மேன்மையானது.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse ranks spiritual means for those seeking the highest good: austerity (tapas), renunciation (tyāga), and a state/knowledge beyond mere ritual injunctions (avidhi). It teaches a progressive hierarchy where inner freedom and liberating insight are superior to external discipline alone.
In the Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Yudhiṣṭhira articulates a reflective conclusion about the relative value of spiritual practices, emphasizing that seekers oriented toward ultimate welfare should move from austerity to renunciation and finally to liberating understanding beyond ritual formalism.