Shloka 20
धर्मसूक्ष्मे त्यागप्रधान्यविचारः
Subtle Dharma and the Primacy of Renunciation
कल्याणगोचरं कृत्वा मनस्तृष्णां निगृह[ च । कर्मसंततिमुत्सृज्य स्यान्निरालम्बन: सुखी
kalyāṇa-gocaraṁ kṛtvā manas-tṛṣṇāṁ nigṛhya ca | karma-santatim utsṛjya syān nirālambanaḥ sukhī ||
ஆகையால் மனதை நன்மைமிகு வழியில் செலுத்தி, தாகத்தை அடக்க வேண்டும்; ஆசையால் ஓடும் செயல்களின் இடையறாத தொடரைத் துறந்து, செல்வம்-குடும்பம்-உடைமைகள் போன்ற ஆதாரங்களில் சார்பின்றி, வெளிப்புற ஆதரவில்லாதவனாய் இன்புற வேண்டும்।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Happiness is stabilized by directing the mind toward the auspicious, restraining craving (tṛṣṇā), and relinquishing the desire-driven chain of actions; one should become ‘nirālambana’—not dependent on external supports like wealth or social attachments.
In Śānti Parva’s instruction on peace and liberation after the war, Yudhiṣṭhira articulates a renunciatory ethic: inner discipline and detachment from worldly props are presented as the means to lasting well-being.