Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 15
Adhyāya 189: Japa—Inquiry into the Jāpaka, Method
Vidhi), and Fruit (Phala
इत्येते चतुरो वर्णा येषां ब्राह्मी सरस्वती | विहिता ब्रह्मुणा पूर्व लोभात् _त्वज्ञानतां गता:
ity ete caturo varṇā yeṣāṃ brāhmī sarasvatī | vihitā brahmuṇā pūrvaṃ lobhāt tv ajñānatāṃ gatāḥ ||
இவ்வாறு நான்கு வர்ணங்கள் தோன்றின; அவர்களுக்காகப் பிரம்மா முன்னரே பிராஹ்மீ சரஸ்வதி—வேதவாணி—யை விதித்திருந்தான். ஆனால் பேராசையின் வலிமையால் அவர்கள் அறியாமை நிலைக்குச் சென்று, வேதஅத்தியயனத்திற்கு அயோக்யரானார்கள்.
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse links access to sacred knowledge with ethical disposition: greed (lobha) is portrayed as a cause of falling into ignorance (ajñāna), implying that moral failings obstruct spiritual and intellectual eligibility for Vedic learning.
Bharadvāja is explaining a doctrinal account of the four varṇas and the prior establishment of ‘brāhmī sarasvatī’—Vedic speech—by Brahmā, then noting a decline into ignorance due to greed, framed as a loss of qualification for Vedic study.