Shloka 179
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि आजगरप्रह्नादसंवादे एकोनाशीत्यधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi ājagaraprahlādasaṃvāde ekonāśītyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
இவ்வாறு ஸ்ரீமகாபாரதத்தின் சாந்தி பர்வத்தில் உள்ள மோக்ஷதர்ம பர்வத்தில், ஆஜகர-விருத்தியைப் பின்பற்றும் முனிவரும் பிரஹ்லாதனும் உரையாடும் நூற்று எழுபத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The colophon closes a unit of instruction centered on mokṣa-oriented ethics: the ‘ājagara-vṛtti’ ideal of non-grasping, patient acceptance, and freedom from compulsive striving, presented through a dialogue that frames inner liberation as superior to restless acquisition.
Bhīṣma’s discourse reaches the end of a chapter in the Mokṣa-dharma section. The text marks completion of the dialogue between Prahlāda and a sage who lives by the ‘python-like’ discipline, signaling that this particular teaching conversation has concluded.