Shloka 16
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
ततो जाम्बूनदी: पात्रीर्वजाड़का विमला: शुभा: । वरान्नपूर्णा विप्रेभ्य: प्रादान्मधुघृतप्लुता:
tato jāmbūnadīḥ pātrīr vajāḍkā vimalāḥ śubhāḥ | varānna-pūrṇā viprebhyaḥ prādān madhu-ghṛta-plutāḥ ||
பின்னர் அவர் வைரங்கள் பதிக்கப்பட்ட ஜாம்பூநதத் தங்கத்தால் ஆன தூய, மங்களமான, அழகிய தட்டுகளைப் பிராமணர்களுக்கு அளித்தார்—சிறந்த உணவுகளால் நிரம்பியவை, நெய்யில் செய்த இனிப்புகளுடன் கூடியவை, தேன் மற்றும் நெய் (க்ஷீரநெய்) பொழிவால் நனைந்தவை—இவ்வாறு மரியாதையுடன் அவர்களை உபசரித்தார்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna and atithi-satkara as practical dharma: honoring worthy recipients (brāhmaṇas) with purity, respect, and abundance, showing that ethical merit is expressed through reverent, generous giving.
Bhīṣma describes a scene of formal hospitality: diamond-inlaid golden trays are brought and presented to brāhmaṇas, laden with excellent foods—sweet preparations rich with honey and ghee—signifying ceremonial respect and munificent offering.