मृत्यु-काल-प्रबोधनम् (Instruction on Mortality, Time, and Truth) — Mahābhārata, Śānti-parva 169
ददतश्न यथाशक्ति यो न तुष्यति मन्दधी: । अधीैर्यमपि यो युद्धक्ते सदा मित्र नरर्षभ
bhīṣma uvāca | dadataś ca yathāśakti yo na tuṣyati mandadhīḥ | adhīryam api yo yunkte sadā mitre naraṛṣabha ||
பீஷ்மர் கூறினார்—மனுஷ்யர்களில் சிறந்தவனே! தன் திறனுக்கேற்ப அளித்தாலும் திருப்தியடையாத மந்தபுத்தியுடையவன், மேலும் நட்பில் எப்போதும் அவசரம், தைரியச் சிதைவு ஆகியவற்றை ஊட்டுபவன்—அவன் உடன்படிக்கைக்குத் தகுதியற்றவன். அவன் நம்பிக்கையைச் சிதைக்கிறான்; நியாயமான உதவி கிடைத்தாலும் நிறைவு கொள்ளான்; நலன் நாடும் நண்பர்களையும் கலக்கமடையச் செய்கிறான். ஆகவே அவனுடனும், பிறரின் குறைகளைத் தேடிக் கொண்டிருப்பவர்களுடனும் ஒருபோதும் சமாதான உடன்படிக்கை செய்யக் கூடாது. இப்போது உடன்படிக்கைக்குத் தகுதியானவர்களைச் சொல்கிறேன்—கேள்.
भीष्म उवाच
Do not form alliances with people who are chronically dissatisfied even when treated fairly and who destabilize friendships by fostering impatience and distrust; such dispositions undermine dharma and practical security.
In the Shanti Parva’s instruction on statecraft and conduct, Bhishma advises the listener about whom one should not make a pact with, warning against unreliable, discontented, and friendship-corrupting individuals, and then transitions to describing those fit for alliance.