Shloka 25
Gautama’s Flight, the Enchanted Grove, and the Arrival of Rājadharma
Nāḍījaṅgha
उपैति सत्याद् दान॑ हि तथा यज्ञा: सदक्षिणा: । त्रेताग्निहोत्रं वेदाश्न ये चानन््ये धर्मनिश्चया:
upaiti satyād dānaṁ hi tathā yajñāḥ sadakṣiṇāḥ | tretāgnihotraṁ vedāś ca ye cānanye dharmaniścayāḥ ||
சத்தியத்தின் வழியே மனிதன் தானத்தின் பலனையும், தக்ஷிணையுடன் செய்யும் யாகங்களின் பலனையும், மூன்று புனித அக்கினிகளில் ஹோமம் செய்வதன் பலனையும், வேத சுவாத்யாயத்தின் பலனையும், மேலும் தர்மத்தை நிர்ணயிக்கும் பிற சாஸ்திரங்களைப் படிப்பதன் பலனையும் அடைகிறான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Truthfulness (satya) is taught as a comprehensive virtue whose spiritual fruit equals that of major religious disciplines—charity, properly endowed sacrifices, maintaining the three fires with agnihotra, and study of the Vedas and other dharma-authoritative texts.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues advising Yudhishthira by ranking and synthesizing virtues: he emphasizes that inner moral integrity—truth—can yield the same merit people seek through elaborate rituals and extensive scriptural learning.