Shloka 16
Satya-lakṣaṇa (The Characteristics and Forms of Truth) | सत्यलक्षणम्
चन्दनै: स्यन्दनै: शालै: सरलैदेवदारुभि: । वेतसैर्धन्वनैश्लापि ये चान्ये बलवत्तरा:
candanais syandanaiḥ śālaiḥ saralaiḥ devadārubhiḥ | vetasair dhanvanaiś cāpi ye cānye balavattarāḥ, tasmāt taṁ vai namasyanti śvasanaṁ tarusattamāḥ |
நாரதர் கூறினார்—சந்தனம், ச்யந்தன (தினிச), சாலம், சரளம், தேவதாரு, வேதசம், தன்வனம் மற்றும் இன்னும் வலிமைமிக்க பிற மரங்களும் வாயுவை குற்றம் சாட்டுவதில்லை. தங்கள் வலிமையையும் வாயுதேவனின் ஆற்றலையும் நன்கு அறிந்து, அந்தச் சிறந்த மரங்கள் வாயுவின் அசையும் சுவாசப் பெருக்கின் முன் தலை வணங்குகின்றன.
नारद उवाच
Educational Q&A
Even the strongest should recognize a truly superior force and respond with humility rather than blame. The verse uses great trees as examples: knowing their own limits and the Wind’s might, they ‘bow’—teaching restraint, realism, and respectful conduct.
Nārada illustrates a moral point through a nature-based analogy: he lists powerful trees and says that they do not accuse the Wind; instead, they acknowledge its power and submit. The image supports an admonition against foolishly faulting a stronger agent and encourages wise deference.