Shloka 11
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
अलं स्थित्वा श्मशाने5स्मिन् गृध्रगोमायुसंकुले । कड्कालबहुले रौद्रे सर्वप्राणिभयड्करे
alaṁ sthitvā śmaśāne 'smin gṛdhra-gomāyu-saṅkule | kaṅkāla-bahule raudre sarva-prāṇi-bhayaṅkare ||
பீஷ்மர் கூறினார்— “இந்தச் சுடுகாட்டில் இனி தங்குவது போதும்—இது கழுகுகளும் நரிகளும் நிறைந்தது; எண்ணற்ற எலும்புக்கூடுகளால் நிரம்பியது; கொடுமையானது, எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சமூட்டுவது. இங்கே தங்கக் கூடாது; தங்குவதால் எந்தப் பயனும் இல்லை.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not cling to or linger in places and states dominated by fear, decay, and unwholesome influences; discern what is beneficial and withdraw from what yields no true gain.
Bhishma describes a terrifying cremation-ground filled with scavengers and bones and advises the listener not to remain there, emphasizing that staying brings no benefit.