Shloka 36
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
छिद्राणि विवृतान्येव साधूनां चावृणोति यः । यः पाप॑ पुरुष: कृत्वा कल्याणमभिपलद्यते
chidrāṇi vivṛtānyeva sādhūnām cāvṛṇoti yaḥ | yaḥ pāpa-puruṣaḥ kṛtvā kalyāṇam abhipadyate ||
சௌனகர் கூறினார்—நல்லோரின் வெளிப்படையாகத் தெரியும் குறைகளை மூடிவைக்கும் ஒருவனும், பாவம் செய்து பின்னர் அதிலிருந்து விலகி நலமளிக்கும் செயல்களில் ஈடுபடுவானும்—இவ்விருவரும் பாவமற்றவர்களாகிறார்கள்।
शौनक उवाच
Educational Q&A
Two actions are presented as purifying: (1) shielding the openly visible faults of virtuous people—protecting them from needless blame—and (2) genuine reform, where a person who has sinned abandons wrongdoing and commits to wholesome conduct. Both lead to freedom from sin.
Śaunaka states an ethical maxim within the Shānti Parva’s instruction on dharma: he highlights the merit of charitable discretion toward the good and the redemptive possibility of turning from sin to righteous action.