Shloka 147
Tapas, Tīrtha, and Moral Rehabilitation (Śānti-parva 148)
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि आपद्धर्मपर्वणि लुब्धकोपरतौ सप्तचत्वारिंशदधिकशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत आपद्धर्मपर्वमें बहेलियेकी उपरतिविषयक एक सौ सैतालीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi āpaddharmaparvaṇi lubdhakoparatau saptacatvāriṃśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
இவ்வாறு ஸ்ரீமஹாபாரதத்தின் சாந்திபர்வத்தில் அடங்கிய ஆபத்தர்மப் பர்வத்தில், வேட்டைக்காரனின் உபரதி (தீங்கிழைக்கும் நடத்தையிலிருந்து விலகல்) என்னும் பொருளைக் கூறும் நூற்று நாற்பத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The colophon signals the chapter’s ethical focus: even in distress (āpaddharma), one should move toward restraint and the cessation of harmful conduct—here framed as the hunter’s ‘uparati,’ i.e., desisting from violence and wrongdoing.
This is the closing formula of the text, marking the completion of the chapter within Śānti Parva’s Āpaddharma section, and identifying its topic as the hunter’s cessation (lubdhakoparati).