Shloka 11
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
राजकुमार उस फलको खा-खाकर बड़ा हृष्ट-पुष्ट हो गया। एक दिन धाय उस राजपुत्रको गोदमें लिये घूम रही थी। वह बालक ही तो ठहरा
rājakumāraḥ tasya phalaṃ khādan khādan mahān hṛṣṭa-puṣṭo 'bhavat | ekadā dhātrī taṃ rājasutaṃ kroḍe gṛhītvā paribhramantī āsīt | sa bālaka eva hi; bāla-svabhāvavaśād āgatya sa pakṣiṇaḥ śiśūn apaśyat, taiḥ saha ca yatnapūrvakaṃ krīḍitum ārabdhavān |
இளவரசன் அந்தப் பழத்தை மீண்டும் மீண்டும் உண்டு மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடனும் வலிமையுடனும் வளர்ந்தான். ஒருநாள் தாதி அரசகுழந்தையை மடியில் வைத்துக் கொண்டு நடந்தாள். அவன் சிறுவன்; சிறுவயதின் இயல்பால் அங்கே வந்து அந்தப் பறவையின் குஞ்சுகளைப் பார்த்து, கவனமாக அவைகளுடன் விளையாடத் தொடங்கினான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even seemingly harmless, innocent behavior can become the starting point of later ethical outcomes; therefore dharma includes attentive caregiving, gentle restraint, and compassion—especially toward vulnerable beings.
A prince grows robust by repeatedly eating a certain fruit. Later, while his nurse carries him around, the child notices a bird’s fledglings and, out of childish curiosity, begins to play with them carefully.