Shloka 3
Gratitude, Discernment, and the Escalation of Power (Śvā–Dvipī–Vyāghra–Nāga–Siṃha–Śarabha Itihāsa)
वने महति कम्मिंश्चिदमनुष्यनिषेविते । ऋषिर्मूलफलाहारो नियतो नियतेन्द्रिय:,किसी महान् निर्जन वनमें फल-मूलका आहार करके रहनेवाले एक नियमपरायण जितेन्द्रिय महर्षि रहते थे
vane mahati kasmiṃścid amanuṣya-niṣevite | ṛṣir mūla-phala-āhāro niyato niyatendriyaḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்— மனிதர் நடமாட்டமில்லாத ஒரு இடத்தில், பரந்த காட்டினுள் ஒரு மகரிஷி வாழ்ந்தார். அவர் கிழங்குகளும் கனிகளும் உண்டு, விரதங்களில் உறுதியாக இருந்து, புலன்களை அடக்கி வாழ்ந்தார்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical ideal of tapas and self-restraint: a disciplined life, simplicity of sustenance, and control of the senses as a foundation for dharmic insight.
Bhishma begins an illustrative account by introducing the setting (a remote forest) and the central figure (a great, austere sage), preparing for a moral or dharma-oriented episode that follows.